33

Σε ξέρω. Γνωριζόμαστε. Εσύ δε με βλέπεις. Κλείνω τα μάτια όταν είμαι στη δουλειά, στο κρεβάτι, στο μετρό. Και σε φέρνω στο νου μου. Ξανά και ξανά. Ονειρεύομαι.

Πως είναι να ξυπνάω δίπλα σου, πως είναι η αγκαλιά σου, την ανάσα σου στο λαιμό μου. 

Ανοίγω τα μάτια και ξυπνάω. Δεν είσαι ποτέ εκεί. Δεν με βλέπεις κι όμως με κοιτάς. Οι πόρτες του τρένου ανοίγουν. 

Fiction.

Advertisements

ντισκάς

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s