49

Και τέλος πάντων τί γράφεις όλη μέρα;

Γράφω το διδακτορικό μου, με μέτρια επιτυχία και/ή ταχύτητα. Γράφω ανεπιτυχείς – στην συντριπτική πλειοψηφία – προτάσεις για χρηματοδότηση. Γράφω στο blog μου, και τα περισσότερα μένουν στο draft. Γράφω παραδοτέα για Ευρωπαϊκά έργα, και προσπαθώ να πείσω, πρώτα τον εαυτό μου, ότι κάνω κάτι. Γράφω στο ημερολόγιο μου, κι οι πίσω σελίδες στη συνέχεια γίνονται λίστες για το σουπερ-μαρκετ, και μετά σκουπίδια. Γράφω αναμνήσεις στο μυαλό μου σαν να ‘ναι μνήμη υπολογιστή. Τα σημαντικότερα μπαίνουν στο back up και μένουν εκεί για πάντα. Συχνά, γελοιότητες, στοιχεία βλαβερά, που με πληγώνουν, ιοί, τρυπώνουν κι αυτά στο back up. Και μένουν εκεί για πάντα να τρώνε χώρο και την ενέργεια μου.

Και γράφω, όλη μέρα γράφω, κάθε μέρα γράφω. Κι έχω αρχίσει να μπερδεύω τα ελληνικά με τα αγγλικά, τη νύχτα με τη μέρα, τους μήνες. Ο καιρός δε βοηθάει. Παγίδα.

Και τελικά, το ΜΟΝΟ που σκέφτομαι πια είναι αυτό: τί σκατά θα τα κάνουμε τόσα παραδοτέα/διδακτορικά/προτάσεις/ημερολόγια (βάλε ό,τι θέλεις – είναι βέβαιο ότι θα βγάζει νόημα);

Advertisements

ντισκάς

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s