67 Η στεναχώρια, η προσβολή και ο θυμός

Να στεναχωρήσεις κάποιον, είναι εύκολο. Κάθε μέρα στεναχωρούμε κάποιον μ’αυτά που κάνουμε ή δεν κάνουμε. Προσωπικά, νομίζω πως στεναχωρώ την μητέρα μου κάθε μέρα: που δεν παντρεύτηκα ακόμη, που είμαι ήδη 33 και δεν έχω παιδιά, που (σ’αυτή την ηλικία) είμαι ΑΚΟΜΗ μέσα στα πανεπιστήμια, αντί να έχω μια στρωμένη ζωή. Την στεναχωρώ κάθε μέρα. Και είναι τόσο εύκολο να στεναχωρείς την μητέρα σου. Τέλος πάντων, το θέμα δεν είναι οι μητέρες. Είναι η προσβολή.

Είναι εύκολο να στεναχωρείς τον κόσμο γύρω σου. Αρκεί, ας πούμε, ν’ αργήσεις σε ένα ραντεβού, να μη σηκώσεις το τηλέφωνο κλπ. Ή ας πούμε, να πας ταξίδι και μια μέρα ολόκληρη να είσαι εξαφανισμένος κι ο άλλος ο μαλάκας να μην ξέρει που σκατά έχεις εξαφανιστεί και να στεναχωριέται γιατί νομίζει πως κάτι σου ‘χει συμβεί (εδώ περιγράφονται οι κατηγορίες “αναίσθητος”, “μάνα”, “ψυχασθενής” κ.ά.).

Να προσβάλεις όμως κάποιον. Ε, θέλει προσπάθεια. Προσπάθεια που εκτυλίσσεται στον χρόνο, και ξόδεμα πόρων από μέρους σου. Θέλει να προσπαθήσεις πολύ γιατί πρέπει να βρεις τα αδύναμα σημεία του και συστηματικά να του επιτίθεσαι. Πρέπει να κάνεις ασκήσεις χοντροπετσιάς, αναισθησίας, ώστε να αδιαφορείς γι’ αυτά που προκαλείς. Αυτά δεν γίνονται από την μια μέρα στην άλλη.

Στεναχωρώ κάθε μέρα, για παράδειγμα την μητέρα μου, αλλά δεν την έχω προσβάλλει ποτέ. Η στεναχώρια προκύπτει επειδή θέλουμε διαφορετικά πράγματα, δεν το κάνω επίτηδες, απλά δεν συμπίπτουν οι επιθυμίες μας. Για να καταφέρω να την προσβάλλω όμως, θα έπρεπε όντως να προσπαθήσω, δε θα μπορούσε να προκύψει. Παράδειγμα: θα έπρεπε να της μιλάω άσχημα δημοσίως. Ενώ η μία πράξη είναι ας πούμε ατύχημα, η άλλη ενέχει δόλο ή προμελέτη.

Δεν ξέρω τι συμβαίνει σε άλλους, αλλά η στεναχώρια δεν με οδηγεί σε θυμό. Η προσβολή όμως το κάνει. Την στεναχώρια μπορώ και να την προσπεράσω, συγχωρώντας μέχρι κάποιο σημείο αυτόν που μου την προκάλεσε. Αυτόν που με προσέβαλλε, δεν μπορώ να τον συγχωρήσω.

Ξέρεις πως αυτός που θα σε στεναχωρήσει, μπορεί και να το ξανακάνει. Και τον συγχωρείς γιατί είναι το παιδί σου, ο φίλος σου κλπ. Αυτός που σε προσβάλλει δεν σε σέβεται ιδιαιτέρως όμως, ε; Και θα το ξανακάνει. Το ‘χει κάνει κι επίτηδες, δεν το έκανε κατά λάθος. Και δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Και θυμώνω.

Και το ότι κάποιος προσβάλλει κάποιον άλλον, λέει περισσότερα για τον “κάποιο” και λιγότερα για τον “κάποιον άλλο”, έτσι δεν είναι;

Advertisements

ντισκάς

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s