68

Κι αφού η τύχη το ΄φερε να κάνω εργαστηριακά μαθήματα, πήρα κι εγώ μια γεύση από αυτό που λέμε η-χαρά-του-να-μεταλαμπαδεύεις-γνώση (μπλιαχ). Η εξεταστική πλησιάζει, εγώ βρίσκομαι σε έξαλλη κατάσταση, έτοιμη – κυριολεκτικά έτοιμη – να μπω μεθαύριο στην αίθουσα ουρλιάζοντας “Το νου σας ρεμάλια, δεν γράφετε για να περάσετε το μάθημα. Γράφετε για να σας δώσω το δικαίωμα να δώσετε στην εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Γιατί σε αυτήν κοπήκατε όλοι”.

Κάθε εργαστηριακό και μια βελόνα στο κορμάκι μου. Δίωρα βγαλμένα από το Salo (εγώ στον ρόλο των θυμάτων, οι φοιτητές στο ρόλο των γηραλαίων ιερόδουλων). Αν θα έπρεπε να διαλέξω, θα έλεγα πως ήταν ο κύκλος με τα κόπρανα. Eat shit and die. Οι ερωτήσεις την ώρα του εργαστηρίου κυμαίνονταν από “Από που σβήνουμε; (από το delete, ζώον)” έως (οι πιο σπιρτόζοι) “γιατί στράβωσε το βελάκι” (γιατί τα πουλιά πετάνε χαμηλά).
Όταν πλέον έχω καταφέρει να φτάσω σε ένα επίπεδο που σκέφτομαι “ok, μάλλον προλαβαίνουμε να βγάλουμε την άσκηση” και ΑΦΟΥ ΕΧΩ ΕΞΗΓΗΣΕΙ 3 ΦΟΡΕΣ ΗΔΗ το ίδιο πράγμα (ας το ονομάσουμε ΧΥΖ), ακούω από το βάθος “Κυρία, πως κάνουμε το ΧΥΖ;” Κεριά και λιβάνια πανίβλακα, ας πρόσεχες όταν το εξηγούσα την πρώτη, την δεύτερη, την ΤΡΙΤΗ φορά.

Δώσαμε εργασίες για το εξαμηνο και ξεκίνησε το μαρτύριο: τα e-mails έπεφταν βροχή. Κάθε μέρα, όλη μέρα, με τις πιο απίστευτες απορίες. Δεν σταμάτησαν ούτε για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Κι εγώ απαντούσα σε όλους. Δεν σταμάτησαν ούτε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Κι εγώ απάντησα σε όλους. Δεν σταμάτησαν ούτε ανήμερα της Πρωτοχρονιάς. Ε, σε αυτόν δεν απάντησα. Το e-mail το έστειλε πρωί. Δεν απάντησα. Το απόγευμα, ούτε καλημέρα, ούτε καλησπέρα, φυσικά ούτε χρόνια πολλά… “Ξέρετε, επείγομαι, κι έχω κολλήσει, και καταλαβαίνω οτι είναι γιορτές, αλλά θέλω να μου απαντήσετε άμεσα.” Ούτε ευχαριστώ, ούτε τίποτα. Του απαντάω και του εξηγώ τις απορίες του (Τζιμάνι το παιδί, όλα λάθος τα είχε). Την επόμενη μέρα (του ιδίου καλλιτέχνη): “Εντάξει, cool, τα έκανα. Τώρα πείτε μου, πως θα ρυθμίσω το ρολόι;” RTFM, you idiot! Ή τις σημειώσεις. Ή το βιβλίο. Ή τα παραδείγματα που ανεβάσαμε στο site. Duuuh.

Το ΜΕΓΑΛΟ πανυγήρι όμως είναι τα ίδια τα e-mails, τα addresses από τα οποία στέλνουν. maraki_psaraki92, elenitsa_v19, hotkryaraki. Τα μισά στο σπαμ, τα άλλα μισά για επιμήκυνση πέους.

– Κυρία, θα θέλαμε παράταση μια εβδομάδα για την παράδοση της εργασίας γιατί είχαν απεργίες τα ΜΜΜ.
– (Έλα μου;) Γιατί καλέ; Στο τρόλλευ γράφετε την εργασια;

Και ερχόμαστε στο χθες. Ντα-ντα-νταααααν! Απονομή ηλιθιότερης ερώτησης. Με πετυχαίνει φοιτητής στο διάδρομο (αγκαζέ με τον έτερο βλακέντιο φίλο του):
– Κυρία, μια ερώτηση να σας κάνουμε. Για τις εξετασεις. Τι θέματα θα βάλετε;
– Μπαρντόν; Τι εννοείτε;
– Να… Να διαβάσουμε όλη την ύλη;
(Brain damage)

Advertisements

ντισκάς

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s