Ο Μένιος

Δουλειές με φούντες με το διδακτορικό επιτέλους να τελειώνει. Και δουλειές με γούνες, με τον Μένιο να ζητάει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της προσοχής μου. Γεννημένος στις 17 Ιουλίου, το σωτήριο έτος του 2013, έχει κλείσει το πρώτο 6άμηνο ζωής του, και τους 4 μήνες στο σπιτικό μας.

Με νευριάζει όταν δεν κάθεται να του βουρτσίσω τα δόντια. Συγχύζομαι όταν απαιτεί να τον πάρω αγκαλιά ενώ γράφω στον υπολογιστή με το να κάθεται σαν άγαλμα κάτω από το γραφείο κλαψουρίζοντας. Θυμώνω και γελάω που κολλάει τον κώλο του με πείσμα πάνω στην εξώπορτα όταν θέλει να πάει βόλτα.

Image

Μέσα σε 4 μήνες, έχει χέσει σε όλες τις γωνιές του σπιτιού. Έχει κατουρήσει δε σε όλη την επιφάνεια και υποψιάζομαι πως όταν μετακομίσω από εδώ, θα βρούμε κι άλλα κρυμμένα μπισκοτάκια. Χθες μου έριξε και το φαγητό κάτω. Πολλά νεύρα.

Πριν λίγο όμως είδα αυτό στο τουητερ: Image

αστο διάλο, τι σκατάνθρωποι είμαστε.

Κοιτάω μετά τον Μένιο που έχει πάρει την προεδρική στον καναπέ και ψιλοροχαλίζει νωχελικά. Δεν άντεξα να μην τον ξυπνήσω και να του τριφτώ λίγο στη μουσουδίτσα. Μπορεί και να μου ‘φυγε και ένα *λυγμ*

Advertisements