Βαγγελίτσα

Ακούω το λόγο της, το φιλικό και παρηγοριέμαι. Δεν της κρατάω κακία. Ζητάω τη συγνώμη της, για τα πικρά λόγια, που έβαλα στο μυαλό μου να της πω. Τι φταίνε τα βουνά… Οργίζονται κι αυτά καμιά φορά. Και κλαίνε, όπως οι άνθρωποι… Μαζί με μας, πάσχουν και υποφέρουν κι αυτά.

“Και καρτερούν την Ανοιξη, τ’ όμορφο καλοκαίρι…”.

Advertisements